باز متن شعرم آواز خداست
باز فصل مثنوی بی‌انتهاست

باز باید در ثنایی اینچنین
حمدلله خواند و رب العالمین

باز در مهمانی گل واژه‌ها
یاس ها، بابونه ها، آلاله ها

باز در جشن اقاقی‌های عشق
رقص دلچسب قناری‌های عشق

می‌زنم دل را به دریای بلا
پله پله تا ملاقات خدا

می‌توان از نور حق بی‌تاب شد
نور اگر نتوان، توان مهتاب شد

می‌توان در حمد رب العالمین
مست شد از جام جانسوز یقین

می‌توان در حمد حق شعری سرود
در سپاس بی‌كرانش لب گشود

حمد تفسیر تمام سوره‌هاست
معنی الفاظ پر رمز خداست

حمد یعنی قل هو اللّه احد
حمد یعنی از بلد تا فی كبد

حمد رب اشرح لی گفتن‌های ماست
حمد زینت بخش قرآن خداست

حمد یعنی عشق آن محبوب پاك
ناله‌های عاشقان سینه چاك

حمد یعنی آیه‌ی قالوا بَلی
حمد یعنی إِستَجِب‌های خدا

معنی إنّا إلَیه راجعون
از درون حمد می‌آید برون

معنی استشهاد حقانیت است
حمد استخلاص بعد از نیت است

لم یلد یك وصف و آن عرفان تو
حمد می‌خوانیم در فرمان تو

پی سپاران طریق آنكه هست
حمد می‌نوشند از جام اَلَست

ز آنكه ما هم تشنگانی بی‌كسیم
در طریق حمد حق همچون خسیم

بر مدار حمد می‌شاید كه زیست
چیست غیر از حمد خالق چیست، چیست؟

من نمی‌دانم سزاوار تو چیست
مثنویم در خور حمد تو نیست

تو بزرگِ، بی‌نیازی، بی‌نیاز
تو حمیدی ای كریم سر فراز

شعری از علي شاهرخ فلسفي