به خــــــرابــــــات روم بهـــر نگهداري دل
 

تا بر پير كنم شكــــــــوه زبيمـــــاري دل
 

او شــب و روز بســــوزد زغـــــم عشق بتان
 

من بسوزم به غــــم و رنج گرفتــــاري دل
 

اشك من سرخ و رخم زرد شد و موي سپيد
 

روز من گشت چو شب بهر سيه كاري دل
 

هر چه كرديم عـــلاج دل بيمـــــار نشــــد
 

تنگ شد حوصـــله از بهـــر نگهداري دل
 

خواب راحت نكنــــد آنكه دلش بيدارست
 

ماشبي صبـح نكـــــرديــــم به بيداري دل
 

اي فنــا چارة دردت نتـــــوان كـــــرد مگر
 

اشك خــــــونين و نماز سحر و زاري دل
 

ملا علي معصومي همداني (ره)