ماه شعبان نيز در شمار شريف‌ترين ايّام سال قرار دارد كه نه تنها خود شريف است، بلكه بستر ولادت وليّ مطلق الهي، حضرت بقيةالله(ع) نيز هست. از اين روست كه در سخنان پيامبر اكرم(ص) و اهل بيت(ع) نيز به وفور به اهميّت اين ماه اشاره شده است.

شعبان ماه شريفي است و آن ماه من است. حاملان عرش آن را بزرگ مي‌شمارند و حقّ آن را مي‌شناسند. آن ماهي است كه در آن همچون ماه رمضان، روزي بندگان زياد مي‌گردد و در آن بهشت آذين بسته مي‌شود. و اين ماه را شعبان ناميده‌اند زيرا در آن ارزاق مؤمنان تقسيم مي‌شود و آن ماهي است كه عمل در آن چند برابر مي‌شود و كار نيكو هفتاد برابر ثمره مي‌دهد.

خداوند به ذات مقدّس خود سوگند خورده است كه هر كس را در اين ماه به او پناه برده و از او درخواست كند، از رحمت خود محروم ننمايد.

چون ماه شعبان مى ‏رسيد حضرت زين العابدين عليه السّلام اصحاب‏ خود را جمع مى ‏كرد و مى ‏فرمود: اى اصحاب من، مى ‏دانيد اين چه ماهى است؟ اين ماه شعبان است، و حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله‏ مى ‏فرمود شعبان ماه من است، پس در اين ماه براى جلب محبّت پيامبر خود، و براى تقرّب به سوى پروردگار خويش، روزه بداريد، به خدايى كه جان على بن الحسين به دست قدرت اوست، سوگند ياد مى ‏كنم از پدرم حسين بن على شنیدم‏ كه فرمود: از اميرالمؤمنين عليه السّلام شنیدم : هركه شعبان را براى محبّت پيامبر، و تقرّب جستن به سوى خدا روزه دارد، خدا او را دوست بدارد، و در روز قيامت به كرامتش نزديك و بهشت را بر او واجب گرداند.


پیشاپیش اعیاد فرخنده و مبارک شعبانیه را به همه دوستان عزیزم تبریک گفته

و در این ماه بافضیلت شعبان از همگی التماس دعای خیر دارم .